Het wordt vaak aangenomen dat franchisenemers zich ten aanzien van hun franchisegevers in een positie van economische afhankelijkheid bevinden om verschillende redenen. Om de integriteit van het netwerk te beschermen, heeft de arbitragecommissie geoordeeld dat het franchisegevers geoorloofd is om bedingen te voorzien die franchisenemers ervan weerhouden om al te vlot over te stappen naar een concurrerend netwerk. Om franchisenemers te beschermen tegen het risico van uitbuiting van die relatieve marktmacht of ongelijke informatie, werden de voorbije decennia zelfregulerende en wetgevende initiatieven genomen in aanvulling van het gemeenrecht. De wet van 19 december 2005 betreffende precontractuele informatie bij commerci\u00eble samenwerkingsovereenkomsten (gewijzigd bij wet van 2 april 2014 en overgenomen in het Wetboek van Economisch Recht) (\u201cWet Precontractuele Informatie\u201d) speelt daarin nog steeds een belangrijke rol.<\/p>\n
Met dezelfde doelstelling om zwakkere handelspartners te beschermen werd de zogenaamde B2B-wet goedgekeurd op 4 april 2019 (\u201cB2B-wet\u201d).\u00a0 Concreet heeft de B2B-wet boek IV (\u2018Bescherming van de mededinging\u2019) en boek VI (\u2018Marktpraktijken en consumentenbescherming\u2019) van het Wetboek van Economisch Recht (\u201cWER\u201d) aangevuld met drie luiken van verbodsbepalingen tegen het misbruik van economische afhankelijkheid, onrechtmatige bedingen, en oneerlijke (misleidende en agressieve) marktpraktijken. De toelichting van de wet verwijst specifiek naar franchisenemers die \u201cvaak geconfronteerd worden met onbillijke algemene voorwaarden, die hun economische vrijheid ernstig beperkt\u201d en haalt het voorbeeld aan van \u201cniet-concurrentiebedingen \u2026 die met zich mee kunnen brengen dat een handelaar de facto zijn handelszaak verliest\u201d.<\/p>\n