Benchmarking is een essentieel hulpmiddel bij de ontwikkeling en verbetering van een franchisenetwerk, en komt zowel franchisenemers als franchisegevers ten goede.\u00a0 Een goede benchmark, financieel en\/of operationeel, gaat uit van de mededeling van accurate en relevante documenten en informatie tussen de franchisenemer en de franchisegever, die het best op een duidelijke en gedetailleerde manier wordt geregeld in de franchiseovereenkomst.\u00a0 Aangezien er geen specifieke regels bestaan voor dergelijke rapporteringsclausules, hebben de partijen een grote vrijheid om de inhoud ervan te bepalen. In dit artikel belichten we 5 essenti\u00eble principes waarmee rekening moet worden gehouden bij het opstellen van een rapporteringsclausule voor benchmarkingdoeleinden die redelijk, relevant en geldig is onder Belgisch recht.<\/p>\n
De franchisegever moet de documenten en informatie defini\u00ebren <\/strong>die moeten worden meegedeeld <\/strong>voor de benchmark <\/strong><\/p>\n De franchisegever moet duidelijk defini\u00ebren welke documenten en informatie nodig zijn om een goede en relevante benchmark te kunnen uitvoeren. Dit houdt in dat eerst moet worden bepaald welk type benchmark de franchisegever van plan is uit te voeren (bijvoorbeeld puur financieel of ook operationeel).<\/p>\n Naar onze mening moet de franchisegever specifiek de documenten en informatie opnoemen waarvan hij zeker weet dat hij die nodig heeft om de benchmark uit te voeren, bijvoorbeeld: de jaarrekening, de verkoopcijfers van de vorige maand per productcategorie, de maandelijkse loonkosten, enz.<\/p>\n Daarnaast kan de franchisegever in een afzonderlijke algemene clausule bepalen dat hij zich het recht voorbehoudt alle andere documenten en informatie op te vragen die hij nodig acht om een benchmark uit te voeren met het oog op de verbetering van het franchisenetwerk, bijvoorbeeld de resultaten van een specifieke promotieactie. Als deze clausule op een redelijke en gerechtvaardigde manier wordt gebruikt, zou ze geen problemen mogen opleveren voor franchisenemers.<\/p>\n <\/p>\n De clausule moet de rapporteringsvoorwaarden bevatten<\/strong><\/p>\n Het is niet voldoende om een opsomming te geven van de documenten en informatie die door de franchisenemer moeten worden verstrekt; de voorwaarden voor de mededeling van deze documenten en informatie moeten ook in detail worden uiteengezet. In een rapporteringsclausule moeten met name ten minste de volgende elementen worden vastgelegd:<\/p>\n Hoe duidelijker, preciezer en gedetailleerder de rapporteringsclausule, hoe minder discussie mogelijk zal zijn tussen de partijen over de toepassing ervan.<\/p>\n Dit spreekt voor zich, maar in de praktijk zien we vaak rapporteringsclausules die buitensporig belastend zijn voor franchisenemers, met betrekking tot de informatie die franchisenemers moeten verstrekken, de kosten die dit met zich mee kan brengen of de rechten die de franchisegever zichzelf toe-eigent.<\/p>\n Sinds 1 december 2020 worden clausules die een duidelijke onevenwichtigheid cre\u00ebren tussen de rechten en plichten van de partijen beschouwd als oneerlijk en dus nietig. Rapporteringsclausules die volledig buitensporig en ongerechtvaardigd zijn, zijn niet immuun.<\/p>\n De franchisegever moet daarom redelijk zijn, niet alleen bij het defini\u00ebren van de rapportageverplichtingen, maar ook bij het toepassen van de rapporteringsclausule. Dit betekent voornamelijk dat hij alleen de documenten moet vragen die hij nodig heeft en die hij daadwerkelijk zal gebruiken om zijn benchmark te maken, en dat hij evenwichtige voorwaarden moet stellen.<\/p>\n In ieder geval moet een rapporteringsclausule van geval tot geval worden beoordeeld, want wat redelijk lijkt voor het ene franchisenetwerk, hoeft dat niet zo te zijn voor een ander franchisenetwerk. In dit verband is het altijd aan te raden om de beweegredenen en doelstellingen van de rapporteringsclausule schriftelijk te rechtvaardigen, zowel om ervoor te zorgen dat deze wordt begrepen en geaccepteerd door de franchisenemer als om deze te kunnen rechtvaardigen tegenover een rechter in geval van een geschil.<\/p>\n Een rapporteringsclausule mag niet ge\u00efsoleerd worden opgesteld en toegepast, en moet altijd rekening houden met gerelateerde aspecten:<\/p>\n Indien de franchisegever ook zijn eigen winkels exploiteert, zal hij ook een concurrent van zijn eigen franchisenemers zijn. Dit is een geval van duale distributie, waarbij de franchisegever ook op downstream-niveau actief is en aldus met zijn onafhankelijke franchisenemers concurreert. De vraag rijst in hoeverre de franchisegever in een dergelijk geval financi\u00eble en operationele informatie van zijn concurrenten kan verkrijgen.<\/p>\n Volgens het EU-recht bestaat er een uitzondering voor de uitwisseling van informatie in het kader van een verticale overeenkomst in geval van duale distributie, waarbij een dergelijke uitwisseling van informatie is toegestaan als aan de volgende twee voorwaarden wordt voldaan: (i) het houdt rechtstreeks verband met de uitvoering van de verticale overeenkomst en (ii) het is noodzakelijk om de productie of distributie van de contractgoederen of -diensten te verbeteren. De richtsnoeren van de Europese Commissie inzake verticale beperkingen bevestigen dat het in het kader van een franchiseovereenkomst noodzakelijk kan zijn dat de franchisegever en de franchisenemer informatie uitwisselen met betrekking tot de toepassing van een uniform bedrijfsmodel in het gehele franchisenetwerk.<\/p>\n In deze richtlijnen worden echter ook enkele gegevens opgelijst die in principe niet aan de twee bovenstaande voorwaarden voldoen.\u00a0 Zo is het bijvoorbeeld niet toegestaan dat de franchisegever informatie vraagt over de toekomstige prijzen waartegen de franchisenemer de contractgoederen of -diensten wil verkopen.<\/p>\n <\/p>\n Conclusie<\/strong><\/p>\n Benchmarking is essentieel voor het verbeteren van het franchisenetwerk, in het belang van zowel franchisegever als franchisenemers. Om dit correct en adequaat te doen, heeft de franchisegever informatie en feedback nodig van franchisenemers in het veld.<\/p>\n Het is belangrijk dat de franchisenemer zich houdt aan deze rapportageverplichting, dat inhoudt dat deze evenwichtig, verantwoord en uniform is voor het hele netwerk, maar vooral dat de franchisegever deze gebruikt om een goede benchmark te bieden aan zijn franchisenemers. De franchisegever en de franchisenemer zijn een team en moeten als zodanig samenwerken aan deze benchmark.<\/p>\n <\/p>\n Mathieu Maniet<\/p>\n ALTIUS advocatenkantoor<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Benchmarking is een essentieel hulpmiddel bij de ontwikkeling en verbetering van een franchisenetwerk, en komt zowel franchisenemers als franchisegevers ten goede.\u00a0 Een goede benchmark, financieel en\/of operationeel, gaat uit van de mededeling van accurate en relevante documenten en informatie tussen de franchisenemer en de franchisegever, die het best op een duidelijke en gedetailleerde manier wordt<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":50702,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[205],"tags":[],"class_list":["post-52761","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-woord-van-de-experten"],"acf":[],"yoast_head":"\n\n
\nDe clausule moet redelijk en niet oneerlijk zijn<\/strong><\/p>\n
\nDe partijen moeten rekening houden met verwante clausules<\/strong><\/p>\n\n
\n
\nDe clausule moet voldoen aan de mededingingswetgeving<\/strong><\/p>\n